

مثنوی معنوی
بخش ۳۷ - آتش کردن پادشاه جهود و بت نهادن پهلوی آتش کی هر که این بت را سجود کند از آتش برست
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۳۷ - آتش کردن پادشاه جهود و بت نهادن پهلوی آتش کی هر که این بت را سجود کند از آتش برست
آن جهودِ سَگ ببین چه راٰی کرد
پهلوی آتش بُتی بَر پای کرد
کانکه این بُت را سجود آرد برست
ور نیارد در دلِ آتش نشست
چون سزای این بتِ نفسْ او نداد
از بتِ نفسش بتی دیگر بِزاد
مادرِ بتها بتِ نفس شماست
زانک آن بت مار و این بت اژدهاست
آهن و سنگست نفس و بت شرار
آن شرار از آب میگیرد قرار
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این بخش از مثنوی، مولانا به نقد بتپرستی و نفسی پرداخته است که انسان را به سوی گمراهی میکشاند. پادشاه جهود بت را در برابر آتش قرار میدهد و هر کس به آن سجده کند از آتش نجات مییابد. او به این نتیجه میرسد که بت نفس انسان، همچون یک بت دیگر، میتواند انسان را به هلاکت برساند. مولانا به اهمیت شناخت نفس و پرهیز از گناهان اشاره میکند و میگوید که شکستن این بت آسان است، اما درک و غلبه بر نفس دشوار است. در نهایت، مولانا با اشاره به قصه موسی و فرعون، بر لزوم تمسک به ایمان و دوری از گمراهی تأکید میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
