

مثنوی معنوی
بخش ۴۴ - ترجیح نهادن نخچیران توکّل را بر جهد و اکتساب
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۴۴ - ترجیح نهادن نخچیران توکّل را بر جهد و اکتساب
جمله گفتند ای حکیم با خبر
الحذَر دَعْ لیس یُغْنِی عن قدر
در حذر شوریدنِ شور و شرست
رو توکّل کن توکّل بهترست
با قضا پنجه مزن ای تُند و تیز
تا نگیرد هم قضا با تو ستیز
مرده باید بود پیش حکمِ حق
تا نیاید زخم از ربُّ الفَلَق
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، مولانا به اهمیت توکل بر خداوند نسبت به تلاش و کوشش اشاره میکند. او به حکیمان میگوید که باید از قضا و قدر بترسند و به جای شوریدگی و جدال، بر توکل تأکید کنند. مولانا یادآوری میکند که هنگامی که انسان در برابر حکم حق تسلیم باشد، نباید نگران زخمها و سختیها باشد و حتی تلاش بیش از حد نباید او را وادار به ستیز با قضا کند. در نهایت، تسلیم در برابر اراده الهی را بر هر گونه اقدام فردی ترجیح میدهد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
