

مثنوی معنوی
بخش ۵۱ - مقرر شدن ترجیح جهد بر توکل
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۵۱ - مقرر شدن ترجیح جهد بر توکل
زین نمط بسیار برهان گفت شیر
کز جواب آن جبریان گشتند سیر
روبه و آهو و خرگوش و شغال
جبر را بگذاشتند و قیل و قال
عهدها کردند با شیر ژیان
کاندرین بیعت نیفتد در زیان
قسم هر روزش بیاید بیجگر
حاجتش نبود تقاضایی دگر
قرعه بر هر که فتادی روز روز
سوی آن شیر او دویدی همچو یوز
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این بخش از مثنوی، مولانا به بیان داستانی میپردازد که در آن حیوانات تحت رهبری شیر با هم پیمان میبندند تا جهد و تلاش را بر توکل ترجیح دهند. هر کدام از حیوانات با شیر عهد میبندند که در این بیعت دچار زیان نشوند و روزانه به تلاشی در جهت تأمین نیازهای خود بپردازند. در ادامه، خرگوش با دیدن ساغری که شیر برایش میفرستد، ترس و نگرانیاش را ابراز میکند و به چگونگی این اوضاع میاندیشد. این داستان به تأکید بر اهمیت تلاش و کوشش در زندگی میپردازد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
