

مثنوی معنوی
بخش ۷۱ - پرسیدن شیر از سبب پای واپس کشیدن خرگوش
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۷۱ - پرسیدن شیر از سبب پای واپس کشیدن خرگوش
شیر گفتش تو ز اسباب مرض
این سبب گو خاصْ کاینستم غرض
گفت آن شیر اندرین چَه ساکنست
اندرین قلعه ز آفات آمنست
قعر چَه بگزید هر که عاقلست
زانک در خلوت صفاهای دلست
ظلمتِ چَه بِه که ظلمتهای خلق
سَر نبُرد آنکس که گیرد پای خلق
گفت پیش آ زخمم او را قاهرست
تو ببین کان شیر در چَه حاضرست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، شیر از خرگوش میپرسد که چرا پاهایش را عقب میکشند. خرگوش در پاسخ به او میگوید که علت این کار، آفتها و خطرات اطراف است و او در جایی امن و آرام نشسته است. خرگوش به شیر توصیه میکند که عاقل باید در مکان خلوت و بیخطر بماند تا از دردها و مشکلات دور باشد. در نهایت، خرگوش به احساس سوزش درونش اشاره میکند و از شیر میخواهد تا به او در این مورد کمک کند و به او اجازه دهد تا به آرامش برسد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
