

مثنوی معنوی
بخش ۱۳۷ - مکرر کردن قوم اعتراض ترجیه بر انبیا علیهمالسلام
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۳۷ - مکرر کردن قوم اعتراض ترجیه بر انبیا علیهمالسلام
قوم گفتند ار شما سعد خودیت
نحس مایید و ضدیت و مرتدیت
جان ما فارغ بد از اندیشهها
در غم افکندید ما را و عنا
ذوق جمعیت که بود و اتفاق
شد ز فال زشتتان صد افتراق
طوطی نقل شکر بودیم ما
مرغ مرگاندیش گشتیم از شما
هر کجا افسانهٔ غمگستریست
هر کجا آوازهٔ مستنکریست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: قوم به انبیا اعتراض میکنند و میگویند که اگر شما خوشبختی و نیکی را آوردهاید، چرا حال ما اینگونه غمانگیز و پر از ناراحتی است؟ آنها احساس میکنند که از اندیشههای منفی و فالهای شوم تحت تأثیر قرار گرفته و به نوعی در جدایی و اختلاف افتادهاند. از طرز فکر و افکار منفی اطراف خود رنج میبرند و حس میکنند که به جای یکدلی و شادی، دچار بلای اندوه و غم شدهاند. در واقع، آنها با اشاره به قصهها و افسانههای غمناک، نارضایتی خود را از وضعیت موجود بیان میکنند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
