

مثنوی معنوی
بخش ۱۶۵ - در آمدن حمزه رضی الله عنه در جنگ بی زره
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۶۵ - در آمدن حمزه رضی الله عنه در جنگ بی زره
اندر آخر حمزه چون در صف شدی
بی زره سرمست در غزو آمدی
سینه باز و تن برهنه پیش پیش
در فکندی در صف شمشیر خویش
خلق پرسیدند کای عم رسول
ای هزبر صفشکن شاه فحول
نه تو لا تلقوا بایدیکم الی
تهلکه خواندی ز پیغام خدا
پس چرا تو خویش را در تهلکه
می در اندازی چنین در معرکه
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: حمزه، میدانداری از صحابه پیامبر، به رغم بیزره بودن و خطر عظیم، با شجاعت و بیپروایی به جنگ میآید. او با قلبی پرشور و سینهای باز، به صف دشمن حملهور میشود، در حالی که دیگران او را به خاطر این کار خطرناک سرزنش میکنند. آنها از او میپرسند که چرا خود را در معرض خطر قرار میدهد، در حالی که جوانان نیز باید احتیاط کنند. حمزه به رغم این هشدارها، همچنان با ارادهای قوی و شجاعت در میدان جنگ حاضر میشود و به نبرد میپردازد. این شعر نشاندهندهی دلاوری و ایستادگی او در برابر چالشهاست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
