

مثنوی معنوی
بخش ۱۷۳ - آداب المستمعین والمریدین عند فیض الحکمة من لسان الشیخ
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۷۳ - آداب المستمعین والمریدین عند فیض الحکمة من لسان الشیخ
بر ملولان این مکرر کردنست
نزد من عمر مکرر بردنست
شمع از برق مکرر بر شود
خاک از تاب مکرر زر شود
گر هزاران طالباند و یک ملول
از رسالت باز میماند رسول
این رسولان ضمیر رازگو
مستمع خواهند اسرافیلخو
نخوتی دارند و کبری چون شهان
چاکری خواهند از اهل جهان
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این شعر به بیان آداب و شرایط مستمعان و مریدان در فرایند دریافت معرفت و حکمت میپردازد. مولانا از مفهوم مکرر کردن یاد میکند و توضیح میدهد که تکرار برای ملولان خستهکننده است، در حالی که برای کسانی که به خرد و دانش علاقهمندند، ضروری است. او به اهمیت ادب و احترام در حضور معلم و پیامبر اشاره میکند و تأکید دارد که برای رسیدن به معرفة حقیقی، باید به یادگیری و بهرهبرداری از کلام حکیمان به خوبی توجه کرد. در نهایت، شاعر به جنبههای روحانی و پویایی در اندیشه و عمل میپردازد، که باید خود را از بیتوجهی و پشیمانی دور نگه دارند تا به اوج معرفت نائل گردند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
