مثنوی معنوی
بخش ۲۰۴ - بیان آنک رفتن انبیا و اولیا به کوهها و غارها جهت پنهان کردن خویش نیست و جهت خوف تشویش خلق نیست بلک جهت ارشاد خلق است و تحریض بر انقطاع از دنیا به قدر ممکن
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۲۰۴ - بیان آنک رفتن انبیا و اولیا به کوهها و غارها جهت پنهان کردن خویش نیست و جهت خوف تشویش خلق نیست بلک جهت ارشاد خلق است و تحریض بر انقطاع از دنیا به قدر ممکن
آنک گویند اولیا در کُه بُوَند
تا ز چشم مردمان پنهان شوند
پیش خلق ایشان فرازِ صد کُهاند
گام خود بر چرخ هفتم مینهند
پس چرا پنهان شود، کُهجو بوَد
کو ز صد دریا و کُه زان سو بوَد
حاجتش نبود به سوی کُه گریخت
کز پیش کرّهٔ فلک صد نعل ریخت
چرخ گردید و ندید او گَردِ جان
تعزیتجامه بپوشید آسمان
گر به ظاهر آن پری پنهان بوَد
آدمی پنهانتر از پریان بوَد