

مثنوی معنوی
بخش ۳۶ - وحی آمدن به مادر موسی کی موسی را در آب افکن
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۳۶ - وحی آمدن به مادر موسی کی موسی را در آب افکن
باز وحی آمد که در آبش فکن
روی در اومید دار و مو مَکَن
در فکن در نیلش و کن اعتمید
من تو را با وی رسانم رو سپید
این سخن پایان ندارد مکرهاش
جمله میپیچید هم در ساق و پاش
صد هزاران طفل میکشت او برون
موسی اندر صدر خانه در درون
از جنون میکُشت هر جا بُد جنین
از حیل آن کورچشم دوربین
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، مولانا به وحیای که به مادر موسی درباره انداختن او به آب نیل میشود اشاره میکند. مادر موسی دستور میگیرد که با امید به خدا، پسرش را در آب بیندازد تا او را به حفاظت برساند. در عین حال، فرعون با ظلم و سرکوبگریهایش در تلاش برای از بین بردن کودکان است و همهجا آماده کشتن آنهاست. مولانا تأکید میکند که خداوند بر هر مکر و حیلهای تسلط دارد و تمام تدبیرها در نهایت به سوی او میانجامد. او به این نکته اشاره میکند که موانع و مشکلات بیمعنا هستند، زیرا قدرت الهی بر همه چیز حاکم است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
