مثنوی معنوی
بخش ۶ - امر حق به موسی علیه السّلام که مرا به دهانی خوان کی بدان دهان گناه نکرده‌ای
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۶ - امر حق به موسی علیه السّلام که مرا به دهانی خوان کی بدان دهان گناه نکرده‌ای
گفت ای موسی ز من می‌جو پناه
با دهانی که نکردی تو گناه
گفت موسی من ندارم آن دهان
گفت ما را از دهان غیر خوان
از دهان غیر کی کردی گناه؟
از دهان غیر بر خوان کای اله
آنچنان کن که دهان‌ها مر تو را
در شب و در روزها آرد دعا
از دهانی که نکرده‌ستی گناه
و آن دهان غیر باشد عذر خواه
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، خداوند به موسی علیه السلام می‌فرماید که او را با دهانی بخواند که گناه نکرده باشد. موسی پاسخ می‌دهد که او چنین دهانی ندارد و از خدا می‌خواهد که او را از طریق دهانی دیگر بخواند. خداوند به موسی می‌آموزد که ذکر خداوند باید از دهان‌های پاک صادر شود و بر پاکی درون تأکید می‌کند. همچنین، بر این نکته تأکید می‌شود که نام پاک خدا وقتی بر زبان راندن می‌شود، پلیدی‌ها و زشتی‌ها از میان می‌روند و تنها نور و پاکی باقی می‌ماند.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.