

مثنوی معنوی
بخش ۶۰ - در وهم افکندن کودکان اوستاد را
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۶۰ - در وهم افکندن کودکان اوستاد را
روز گشت و آمدند آن کودکان
بر همین فکرت ز خانه تا دکان
جمله اِستادند بیرون منتظر
تا درآید اول آن یار مصر
زانک منبع او بُدست این رای را
سَر امام آید همیشه پای را
ای مقلد تو مجو بیشی بر آن
کو بود منبع ز نور آسمان
او در آمد گفت اُستا را سلام
خیر باشد رنگ رویت زردفام
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: کودکان به محضر استاد منتظر میمانند و وقتی استاد وارد میشود، سلام میکنند. استاد در پاسخ، از رنجی که متحمل شده میگوید و از آنها میخواهد که بیمورد گمان نکنند. اما در دل استاد، اندکی غبار وهم و تردید حضور دارد که با ورود نفر دیگری قوت میگیرد. این تردید باعث میشود که استاد در خود به شگفتی فرو برود و در پی حل آن بماند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
