

مثنوی معنوی
بخش ۸۳ - صفت بعضی اولیا کی راضیاند بهاحکام و لابه نکنند کی این حکم را بگردان
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۸۳ - صفت بعضی اولیا کی راضیاند بهاحکام و لابه نکنند کی این حکم را بگردان
بشنو اکنون قصهٔ آن رهروان
که ندارند اعتراضی در جهان
ز اولیا اهل دعا خود دیگرند
که همیدوزند و گاهی میدرند
قوم دیگر میشناسم ز اولیا
که دهانشان بسته باشد از دعا
از رضا که هست رام آن کرام
جُستن دفع قضاشان شد حرام
در قضا ذوقی همیبینند خاص
کفرشان آید طلب کردن خلاص
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، مولانا دربارهٔ گروهی از اولیا سخن میگوید که به احکام الهی راضی هستند و نسبت به قضا و قدر هیچ اعتراضی ندارند. این افراد برخلاف دیگران، دعا نمیکنند و با خرسندی و آرامش به سرنوشت خود تن میدهند. آنها به نوعی عشق و رضا دست یافتهاند و حتی درخواست رهایی از مشکلات برایشان گناه محسوب میشود، زیرا در قضا و قدر، زیبایی و ذوق خاصی میبینند. این حالت فروتنی و ایمان عمیق آنها را از دیگران متمایز میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
