بخش ۸۵ - قصهٔ دقوقی رحمة الله علیه و کراماتش

روز اندر سیر بد شب در نماز

چشم اندر شاه باز او همچو باز

منقطع از خلق، نه از بد خوی

منفرد از مرد و زن، نه از دوی

مشفقی بر خلق و نافع همچو آب

خوش شفعیی و دعااش مستجاب

نیک و بد را مهربان و مستقر

بهتر از مادر شهی‌تر از پدر

گفت پیغامبر شما را ای مهان

چون پدر هستم شفیق و مهربان

زان سبب که جمله اجزای منید

جزو را از کُل چرا بر می‌کنید

جزو از کُل قطع شد بی کار شد

عضو از تن قطع شد مردار شد

تا نپیوندد به‌کُل بارِ دگر

مُرده باشد نبودش از جان خبر

ور بجنبد نیست آن را خود سند

عضو نو ببریده هم جنبش کند

جزو ازین کُل گر بُرد یکسو رود

این نه آن کُلست کو ناقص شود

قطع و وصل او نیاید در مَقال

چیز ناقص گفته شد بهر مثال