

مثنوی معنوی
بخش ۱۳ - عذر خواستن آن عاشق از گناه خویش به تلبیس و روی پوش و فهم کردن معشوق آن را نیز
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۱۳ - عذر خواستن آن عاشق از گناه خویش به تلبیس و روی پوش و فهم کردن معشوق آن را نیز
گفت عاشق امتحان کردم مگیر
تا ببینم تو حریفی یا ستیر
من همی دانستمت بیامتحان
لیک کی باشد خبر همچون عیان
آفتابی نام تو مشهور و فاش
چه زیانست ار بکردم ابتلاش
تو منی من خویشتن را امتحان
میکنم هر روز در سود و زیان
انبیا را امتحان کرده عدات
تا شده ظاهر ازیشان معجزات
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: عاشق در این شعر از گناه خود عذرخواهی میکند و به تلبیس و روی پوشی معشوق اشاره میکند. او امتحانی از معشوق طلب کرده تا بفهمد آیا او نیز همچنان حریفش است یا خیر. عاشق میداند که معشوقش یک گنج بزرگ است، اما به خاطر جهل خود در طلب این گنج به اشتباهاتی دست میزند. او از معجزات انبیا یاد میکند و میگوید که امتحان کردن معشوق نباید باعث دردسر او شود. در نهایت، عاشق به پیوند و نزدیکی با معشوق اشاره میکند و از او میخواهد که جز به دست خود، او را از راه نرانَد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
