

مثنوی معنوی
بخش ۵۷ - در تفسیر این آیت کی و اما الذین فی قلوبهم مرض فزادتهم رجسا و قوله یضل به کثیرا و یهدی به کثیرا
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۵۷ - در تفسیر این آیت کی و اما الذین فی قلوبهم مرض فزادتهم رجسا و قوله یضل به کثیرا و یهدی به کثیرا
زانک استعداد تبدیل و نبرد
بودش از پستی و آن را فوت کرد
باز حیوان را چو استعداد نیست
عذر او اندر بهیمی روشنیست
زو چو استعداد شد کان رهبرست
هر غذایی کو خورد مغز خرست
گر بلادر خورد او افیون شود
سکته و بیعقلیش افزون شود
ماند یک قسم دگر اندر جهاد
نیم حیوان نیم حی با رشاد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: مولانا در این شعر به تفسیر آیهای در قرآن میپردازد و به مقایسه حال انسانها میپردازد. او بیان میکند که برخی افراد دارای بیماری قلبی هستند و این بیماری آنها را به انحطاط میکشاند. مولانا با اشاره به استعداد و توانایی انسان در انتخاب مسیر درست، میگوید که حیوانات به دلیل نداشتن این استعداد، عذرهایی دارند، ولی انسان قادر است با جهاد درونی و نبرد با نفسانیات، به کمال برسد. او تأکید میکند که انسان باید با جنگیدن با نفس خود، به جایگاه واقعیاش برسد و در این مسیر، روز و شب باید تلاش کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
