

مثنوی معنوی
بخش ۸۴ - سر خواندن وضو کننده اوراد وضو را
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۸۴ - سر خواندن وضو کننده اوراد وضو را
در وضو هر عضو را وردی جدا
آمدست اندر خبر بهر دعا
چونک استنشاق بینی میکنی
بوی جنت خواه از رب غنی
تا ترا آن بو کشد سوی جنان
بوی گل باشد دلیل گلبنان
چونک استنجا کنی ورد و سخن
این بود یا رب تو زینم پاک کن
دست من اینجا رسید این را بشست
دستم اندر شستن جانست سست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به بیان اهمیت وضو و تأثیر آن بر روح و جان فرد میپردازد. نویسنده طی وضو، هر عضو را مورد توجه قرار میدهد و با نیت دعا و طلب از خداوند، برای پاکی روح و جان خویش میکوشد. او از بوی بهشت و گلها یاد میکند و با هر حرکت وضو، خواستههای خود را به درگاه پروردگار میبرد. در نهایت، فرد دعا میکند تا خداوند او را از آلودگیها و حوادث زندگی پاک کند و به او لطف و فضل عطا کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
