

مثنوی معنوی
بخش ۹۵ - بیان آنک در توبه بازست
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۹۵ - بیان آنک در توبه بازست
هین مکن زین پس فراگیر احتراز
که ز بخشایش در توبهست باز
توبه را از جانب مغرب دری
باز باشد تا قیامت بر وری
تا ز مغرب بر زند سر آفتاب
باز باشد آن در از وی رو متاب
هست جنت را ز رحمت هشت در
یک در توبهست زان هشت ای پسر
آن همه گه باز باشد گه فراز
وآن در توبه نباشد جز که باز
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این بخش از مثنوی به اهمیت توبه و نقش آن در رحمت الهی اشاره دارد. توبه دری است که از مغرب زندگی گشوده است و تا قیامت نیز باز خواهد ماند. او تأکید میکند که این در همیشه در دسترس است و فرد باید با شتاب به سوی آن برود و از آن بهرهبرداری کند. همچنین، جنت نیز دارای هشت در است که یکی از این درها مربوط به توبه است و به همین دلیل ارزش و فرصت توبه را غنیمت شمردن بسیار مهم است. شاعر بر این نکته تأکید دارد که در توبه، همواره میتوان به سوی رحمت و آمرزش بازگشت.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
