

مثنوی معنوی
بخش ۱۷۵ - تشنیع زدن امرا بر ایاز کی چرا شکستش و جواب دادن ایاز ایشان را
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱۷۵ - تشنیع زدن امرا بر ایاز کی چرا شکستش و جواب دادن ایاز ایشان را
گفت ایاز ای مهتران نامور
امر شه بهتر به قیمت یا گهر
امر سلطان به بود پیش شما
یا که این نیکو گهر بهر خدا
ای نظرتان بر گهر بر شاه نه
قبلهتان غولست و جادهٔ راه نه
من ز شه بر مینگردانم بصر
من چو مشرک روی نارم با حجر
بیگهر جانی که رنگین سنگ را
برگزیند پس نهد شاه مرا
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، ایاز به انتقاد از امرا میپردازد که به خاطر مال و مقام، طلا و جواهرات را بر مقام جانب خدا ترجیح میدهند. او تأکید میکند که باید ارزشها را بر پایه دیانت و صداقت قرار داد و نه بر اساس زیبایی ظاهری یا دارایی. ایاز به امرا میگوید که وجودش و نقش او در حکومت باید بدون چشمپوشی بر اصول اخلاقی باشد و نباید تحت تأثیر فریبندگی دنیای مادی قرار گیرد. در نهایت، شاه از رفتار امرا ناراضی شده و دستور میدهد که آنها را دور کنند، زیرا این افراد به فساد و تباهی میانجامند و شایستهی حضور در مجالس او نیستند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
