هفت دفتر
در حال ورق زدن دفتر...
هفت دفتر
در حال ورق زدن دفتر...
مثنوی معنوی
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۴۲ - تفسیر انی اری سبع بقرات سمان یاکلهن سبع عجاف آن گاوان لاغر را خدا به صفت شیران گرسنه آفریده بود تا آن هفت گاو فربه را به اشتها می‌خوردند اگر چه آن خیالات صور گاوان در آینهٔ خواب نمودند تو معنی بگیر
آن عزیز مصر میدیدی به خواب
چونک چشم غیب را شد فتح باب
هفت گاو فربه بس پروری
خوردشان آن هفت گاو لاغری
در درون شیران بدند آن لاغران
ورنه گاوان را نبودندی خوران
پس بشر آمد به صورت مرد کار
لیک در وی شیر پنهان مردخوار
مرد را خوش وا خورد فردش کند
صاف گردد دردش ار دردش کند
زان یکی درد او ز جمله دردها
وا رهد پا بر نهد او بر سها
چند گویی همچو زاغ پر نحوس
ای خلیل از بهر چه کشتی خروس
گفت فرمان حکمت فرمان بگو
تا مسبح گردم آن را مو به مو
پس از شعر
هوش مصنوعی: در این شعر، مولانا به تفسیر خواب عزیز مصر دربارهٔ گاوها میپردازد. عزیز مصر در خواب هفت گاو فربه را میبیند که توسط هفت گاو لاغر خورده میشوند. مولانا توضیح میدهد که این گاوهای لاغر در واقع به صفت شیران گرسنه خلق شدهاند و نمادی از خواستهها و نواقص درونی انسان هستند. او میگوید که هر انسانی گرچه به ظاهر در قالبی خاص است، در درون خود باید با واقعیتهای پنهان و دردهایش مواجه شود. کلام مولانا به ما یادآوری میکند که باید حکمت و عمق معانی را در زندگی دریابیم و برای غلبه بر دردهایمان تلاش کنیم.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.