

مثنوی معنوی
بخش ۴۸ - تفسیر وَ هُوَ مَعَکُمْ
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۴۸ - تفسیر وَ هُوَ مَعَکُمْ
یک سپد پر نان ترا بر فرق سر
تو همی خواهی لب نان در به در
در سر خود پیچ هل خیرهسری
رو در دل زن چرا بر هر دری
تا بزانویی میان آبِ جو
غافل از خود زین و آن تو آبجو
پیش آب و پس هم آب با مدد
چشمها را پیش سد و خلف سد
اسپ زیر ران و فارس اسپجو
چیست این گفت اسپ لیکن اسپ کو
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به تفسیر مفهوم «و هو معکم» میپردازد و در آن به مسألهٔ غفلت انسان از حقیقت وجودیاش اشاره میکند. شاعر با استفاده از مانندهایی چون نان و آب، به توصیف حال انسانهایی میپردازد که با وجود نیاز و در جستجوی حقیقت، درک درستی از وجود و آنچه که به آنها عطا شده، ندارند. او از نادانی افراد میگوید که در پی نشانهها و چیزهای ظاهری هستند و غافل از عمق وجود و حقیقت درون خود به سر میبرند. شعر به ما یادآوری میکند که بسیاری از موانع درک حقیقت، خود ما هستیم و باید با نگاهی دقیقتر به درون خود بنگریم.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
