

مثنوی معنوی
بخش ۷ - بیان آنک نماز و روزه و همه چیزهای برونی گواهیهاست بر نور اندرونی
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۷ - بیان آنک نماز و روزه و همه چیزهای برونی گواهیهاست بر نور اندرونی
این نماز و روزه و حج و جهاد
هم گواهی دادنست از اعتقاد
این زکات و هدیه و ترک حسد
هم گواهی دادنست از سرّ خَود
خوان و مهمانی پی اظهار راست
کای مهان ما با شما گشتیم راست
هدیهها و ارمغان و پیشکَش
شد گواه آنک هستم با تو خوش
هر کسی کوشد به مالی یا فسون
چیست؟ دارم گوهری در اندرون
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به بیان این مطلب میپردازد که اعمال عبادی مانند نماز، روزه و زکات نه تنها نشانههای اعتقاد هستند بلکه گواهی بر نور درونی و تقوای افراد نیز به شمار میروند. این اعمال باید از سر خلوص نیت و بیریایی انجام شوند، چرا که در غیر این صورت، ارزش حقیقی خود را از دست میدهند. شاعر به اختلاف بین ظاهراً مذهبی و باطناً فاسد اشاره میکند و میگوید اعمال ظاهری بدون تمیز و خوبی درونی، در روز قیامت دچار فساد خواهند شد. در نهایت، با رحمت الهی، کسانی که دروغ و فریب را کنار بگذارند، مورد بخشش قرار میگیرند و پاک میشوند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
