

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۱۱۶۳
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۶۳
عار بادا جهانیان را عار
از دو سه ماده ابله طرار
شکلک زاهدان ولی ز درون
لیس فی الدار سیدی دیار
به دو پول سیاه بتوان یافت
زین چنین خربطان دو سه خروار
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به نقد زاهدان و ظاهربینان میپردازد که با وجود رفتارهای نیکو و ظاهری مذهبی، درونشان خالی از حقیقت و معرفت است. شاعر بر این باور است که دنیا به خاطر وجود چنین افرادی عار و ننگ است و حتی با کمترین پول میتوان به شناخت حقیقت رسید. او به هجو و طنز بر این نوع افراد میپردازد و تضاد بین ظاهر و باطن را به تصویر میکشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
