

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۲۰۳۵
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۳۵
آن خوب را طلب کن اندر میان حوران
مشنو کسی که گوید آن فتنه را مشوران
در دل چو نقش بندد جان از طرب بخندد
صد گون شکر بجوشد از تلخی صبوران
از پرتوی که افتد در چشمها ز رویش
خارش چه افتد از وی در چشمهای کوران
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جستجوی زیبایی و حقیقت میپردازد و بر این باور است که این زیبایی باید در دل و روح انسانها جستجو شود. او تاکید میکند که نباید به شایعات و گفتوگوهای دیگران توجه کرد، بلکه باید خود به دنبال زیبایی حقیقی بود. همچنین، بیان میشود که با تماشای زیبایی، دل انسان شاد میشود و از تلخیهای زندگی لذتها و شیرینیهای جدید پدید میآید. در نهایت، اشاره میشود که زیبایی واقعی بر بینایی و درک انسانها تاثیر میگذارد و حتی کسانی که درک درستی ندارند، نمیتوانند از این زیباییها بهرهمند شوند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
