

دیوان شمس
غزل شمارهٔ ۹۷۸
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۷۸
زندگانی صدر عالی باد
ایزدش پاسبان و کالی باد
هر چه نسیهست مقبلان را عیش
پیش او نقد وقت و حالی باد
مجلس گرم پرحلاوت او
از حریف فسرده خالی باد
جانها واگشاده پر در غیب
بسته پیشش چو نقش قالی باد
بر یمین و یسار او دولت
هم جنوبی و هم شمالی باد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به توصیف زندگی و فراز و نشیبهای آن میپردازد و بر اهمیت زندگی با کیفیت و الهامبخش تأکید میکند. در آن، خداوند به عنوان پاسبان زندگی و خوشبختی معرفی میشود و عیش و خوشیهای واقعی را نقد زمان حال میخواند. شاعر بر لزوم ارتباط با معانی عمیق و غیبی تأکید دارد و از عظمت و قدرت شمس تبریزی سخن میگوید که روح را از قید و بندها رها میکند. در نهایت، بخت و سعادت را در آغوش شمس و وجود او میداند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
