

دیوان شمس
سیوچهارم
مولانا » دیوان شمس » ترجیعات » سیوچهارم
جهان اندر گشاده شد جهانی
که وصف او نیاید در زبانی
حیاتش را نباشد خوف مرگی
بهارش را نگرداند خزانی
در و دیوار او افسانه گویان
کاوخ و سنگ او اشعار خوانی
چو جغذ آنجا رود، طاوس گردد
چو گرگ آنجا رود، گردد شبانی
به رفتن چون بود، تبدیل حالی
نه نقلی از مکانی تا مکانی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به توصیف جهانی میپردازد که ویژگیهایش فراتر از توصیفهای زبانی است و حیاتش از مرگ بینیاز است. در این جهان، تحولی شگرف رخ میدهد و تمام موجودات به نوعی دگرگون میشوند. شاعر به قدرت معنوی و اسرارآمیز آنجا اشاره میکند و نمونههایی از تغییر فرم و ماهیت را ارائه میدهد. انسانها و موجودات در این فضا به اوج شکوفایی میرسند، به گونهای که هر یک به شکلی منحصربهفرد و استثنایی تبدیل میشوند. در پایان، شاعر به ابعاد ناشناخته و پنهان این حقیقت اشاره کرده و از درهایی میگوید که به سوی未知 میگشایند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
