مثنوی معنوی
بخش ۴۶ - ترجیح نهادن نخچیران توکّل را بر اجتهاد
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۴۶ - ترجیح نهادن نخچیران توکّل را بر اجتهاد
قوم گفتندش که کسب از ضعف خلق
لقمهٔ تزویر دان بر قدر حلق
نیست کسبی از توکّل خوب‌تر
چیست از تسلیمْ خود محبوب‌تر
بس گریزند از بلا سوی بلا
بس جهند از مار سوی اژدها
حیله کرد اِنسان و حیله‌ش دام بود
آنک جان پنداشت خون‌آشام بود
دَر ببست و دشمن اندر خانه بود
حیلهٔ فرعون زین افسانه بود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، مولانا به موضوع توکل و پذیرش تقدیر خداوند می‌پردازد و به نقد روش‌های مبتنی بر تدبیر انسان می‌پردازد. او می‌گوید که برخی از انسان‌ها با اتکا به حیله و تدبیر، خود را در معرض خطرات جدید قرار می‌دهند و از بلا به بلا دیگر می‌جهند. مولانا یادآور می‌شود که انسان‌ها در تلاش برای رهایی از مشکلات، خود را به گرفتاری‌های جدیدی دچار می‌سازند و در واقع، تسلیم و توکل به خداوند از هر نوع تلاش و تدبیر انسانی برتر است. او تاکید می‌کند که انسان باید به عشق و رحمت الهی متکی باشد، زیرا تنها اوست که می‌تواند کمی و کاستی‌های زندگی را جبران کند.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.