بخش ۴۹ - نگریستن عزراییل بر مردی و گریختن آن مرد در سرای سلیمان و تقریر ترجیح توکّل بر جهد و قلّت فایدهٔ جهد

ترسِ درویشی مثال آن هراس

حرص و کوشش را تو هندستان شناس

باد را فرمود تا او را شتاب

برد سوی قعرِ هندستان بر آب

روزِ دیگر وقتِ دیوان و لِقا

پس سلیمان گفت عزراییل را

کان مسلمان را به خشم از بهر آن

بنگریدی تا شد آواره ز خان

گفت من از خشم کی کردم نظر

از تعجّب دیدمش در رَهگذر

که مرا فرمود حق کامروز هان

جان او را تو به هندِستان ستان

از عجب گفتم گر او را صد پَر‌ست

او به هندستان شدن دور اندرست

تو همه کارِ جهان را همچنین

کن قیاس و چشم بگشا و ببین

از که بگریزیم‌‌؟ از خود‌‌؟ ای مُحال

از که برباییم‌‌؟ از حق‌‌؟ ای وبال