

مثنوی معنوی
بخش ۵۳ - جواب گفتن خرگوش ایشان را
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۵۳ - جواب گفتن خرگوش ایشان را
گفت ای یاران مرا مهلت دهید
تا به مکرم از بلا بیرون جهید
تا امان یابد به مکرم جانتان
ماند این میراث فرزندانتان
هر پیمبر امتان را در جهان
همچنین تا مخلصی میخواندشان
کز فلک راه برون شو دیده بود
در نظر چون مردمک پیچیده بود
مردمش چون مردمک دیدند خرد
در بزرگی مردمک کس ره نبرد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، خرگوشی از یاران خود میخواهد تا به او مهلت دهند تا از بلا رهایی یابد و جان خود را نجات دهد. او به اهمیت امانتداری در قبال فرزندان و نسلهای آینده اشاره میکند و تأکید میکند که هر پیامبری مردم خود را به رستگاری دعوت کرده است. سپس به تصویرسازی از مردمک چشم میپردازد که علیرغم کوچکیاش، در نزدیکی به چهرهها بزرگ جلوه میکند و نشاندهندهی این است که انسانها معمولاً به اندازهٔ واقعی چیزها توجه نمیکنند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
