

مثنوی معنوی
بخش ۵۴ - اعتراض نخچیران بر سخن خرگوش
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۵۴ - اعتراض نخچیران بر سخن خرگوش
قوم گفتندش که ای خر گوشدار
خویش را اندازهٔ خرگوش دار
هین چه لافست این که از تو بهتران
در نیاوردند اندر خاطر آن
معجبی یا خود قضامان در پیست
ور نه این دم لایق چون تو کیست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: خرگوش در میان نخچیران سخنانی میگوید که باعث میشود آنها به او اعتراض کنند. آنها به خرگوش میفهمانند که نباید خود را بزرگتر از آنچه هست، بداند و در حقیقت، دارای ویژگیهای منحصر به فرد نسبت به دیگران باشد. در نهایت، این گفتگو به شک و تردید در خصوص ادعاهای خرگوش و تناسب او با دیگران منجر میشود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
