

مثنوی معنوی
بخش ۷۳ - مژده بردن خرگوش سوی نخچیران کی شیر در چاه فتاد
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۷۳ - مژده بردن خرگوش سوی نخچیران کی شیر در چاه فتاد
چونک خرگوش از رهایی شاد گشت
سوی نخچیران دوان شد تا به دشت
شیر را چون دید در چَه کُشته، زار
چرخ میزد شادمان تا مرغزار
دست میزد چون رهید از دستِ مرگ
سبز و رقصان در هوا چون شاخ و برگ
شاخ و برگ از حبسِ خاک آزاد شد
سَر برآورد و حریف باد شد
برگها چون شاخ را بشکافتند
تا به بالای درخت اشتافتند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: خرگوش که از رهایی شیر خوشحال است، به سوی دیگر حیوانات میدود تا خبر آزادیاش را بدهد. او شیر را میبیند که در چاه افتاده و شادمانه به رقص و شادی میپردازد. درختان و برگها نیز از آزادیش شکرگزاری میکنند و اوج میگیرند. با این حال، خرگوش با تمسخر به شیر اشاره میکند که حالا در چه وضعیتی قرار دارد و ننگ او را یادآوری میکند. در نهایت، خرگوش خبر خوشی را به دیگران میرساند که دشمن جانها، یعنی شیر، به قعر چاه رفته و از این پس هیچ خطری از او نخواهد بود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
