

مثنوی معنوی
بخش ۸۵ - صفت اجنحهٔ طیور عقول الهی
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۸۵ - صفت اجنحهٔ طیور عقول الهی
قصهٔ طوطی جان زین سان بود
کو کسی کو محرم مرغان بود
کو یکی مرغی ضعیفی بیگناه
و اندرون او سلیمان با سپاه
چون به نالد زار بیشکر و گله
افتد اندر هفت گردون غلغله
هر دمش صد نامه صد پیک از خدا
یا ربی زو، شصت لبیک از خدا
زلت او به ز طاعت نزد حق
پیش کفرش جمله ایمانها خلَق
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ نقش و قدرت عقل الهی و ارتباط آن با طبیعت و موجودات است. در اینجا قصهٔ طوطی مطرح میشود که حاکی از روحی سرشار از نشانههای الهی است و در عین حال ضعیف و بیگناه به نظر میرسد. طوطی که درونش نماد سلیمان را دارد، با فریاد زاری و دعا به درگاه خداوند به حال خود میرسد و در مقابل، جنبههای معنوی و الهی از او آشکار میشود. این شعر به توصیف حالاتی از معراج و تجلیات عمیق وجود در ارتباط با عقل الهی و مفهوم لامکان میپردازد و در نهایت به بازرگان و سفر به هندوستان اشاره دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
