بخش ۴۸ - رفتن مصطفی علیه السلام به عیادت صحابی و بیان فایدهٔ عیادت

قصد هر درویش می‌کن از گزاف

چون نشان یابی به جد می‌کن طواف

چون تو را آن چشم باطن‌بین نبود

گنج می‌پندار اندر هر وجود

ور نباشد قطب، یار ره بوَد

شه نباشد، فارِسِ اِسپَه بوَد

پس صلهٔ یارانِ ره لازم شمار

هر که باشد گر پیاده گر سوار

ور عدو باشد همین احسان نکوست

که به احسان بس عدو گشته‌ست دوست

ور نگردد دوست کینش کم شود

زانک احسان کینه را مرهم شود

بس فواید هست غیر این ولیک

از درازی خایفم ای یار نیک

حاصلْ این آمد که یارِ جمع باش

همچو بُتگر از حجر یاری تراش

زانک انبوهی و جمع کاروان

ره‌زنان را بشکند پشت و سنان