

مثنوی معنوی
بخش ۶۹ - باز تقریر ابلیس تلبیس خود را
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۶۹ - باز تقریر ابلیس تلبیس خود را
گفت هر مردی که باشد بد گمان
نشنود او راست را با صد نشان
هر درونی که خیالاندیش شد
چون دلیل آری خیالش بیش شد
چون سخن در وی رود علت شود
تیغ غازی دزد را آلت شود
پس جواب او سکوت است و سکون
هست با ابله سخن گفتن جنون
تو ز من با حق چه نالی ای سلیم؟
تو بنال از شر آن نفس لئیم
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: ابلیس در این بخش از مثنوی به بیان حقیقتی اشاره میکند: افرادی که بدگمان هستند، نمیتوانند حقیقت را بشنوند و تنها بر اساس خیالاتشان قضاوت میکنند. او میگوید که اگر کسی گرفتار افکار نادرست شود، نمیتواند حقیقت را ببیند و در نتیجه، به بدگمانی و اتهام خود ادامه میدهد. ابلیس میافزاید که هر فردی باید به جان خود نگاه کند و از نفسانیت خود ناله کند، نه دیگران. او در نهایت به نوعی ندا میدهد که انسانها باید خود را از روزمرگی و درک نادرست رها کنند و بدانند که بسیاری از مشکلات ناشی از خودشان است، نه دیگران.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
