

مثنوی معنوی
بخش ۷۰ - باز الحاح کردن معاویه ابلیس را
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۷۰ - باز الحاح کردن معاویه ابلیس را
گفت غیر راستی نرهاندت
داد سوی راستی میخواندت
راست گو تا وا رهی از چنگ من
مکر ننشاند غبار جنگ من
گفت چون دانی دروغ و راست را
ای خیال اندیش پر اندیشهها
گفت پیغامبر نشانی داده است
قلب و نیکو را محک بنهاده است
گفته است الکذب ریب فی القلوب
گفت الصدق طمانین طروب
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، گفتوگویی میان معاویه و ابلیس مطرح میشود که معاویه از ابلیس تقاضا میکند تا او را از چنگال دروغ نجات دهد. ابلیس تأکید میکند که تنها با پیروی از راستگویی میتوان از چنگال او رها شد و بر اساس عقل و شناخت، انسان باید به درستی و صداقت عمل کند. ابلیس همچنین به پیغامبری اشاره میکند که نشانههای راست و دروغ را مشخص کرده و بیان میکند که دل هرگز آرام نمیگیرد مگر با راستگویی. این شعر به رابطهٔ پیچیدهٔ انسان با دروغ و حقیقت و تأثیر آن بر دل و جان او میپردازد و نشان میدهد که انسان باید دقت کند تا فریب هوا و هوس را نخورد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
