

مثنوی معنوی
بخش ۱۱۱ - حکم کردن داود بر صاحب گاو کی جمله مال خود را به وی ده
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۱۱ - حکم کردن داود بر صاحب گاو کی جمله مال خود را به وی ده
بعد از آن داود گفتش کای عنود
جمله مال خویش او را بخش زود
ورنه کارت سخت گردد گفتمت
تا نگردد ظاهر از وی استمت
خاک بر سر کرد و جامه بر درید
که بههر دَم میکنی ظلمی مزید
یکدمی دیگر برین تشنیع راند
باز داودش به پیش خویش خواند
گفت چون بختت نبود ای بختکور
ظلمت آمد اندک اندک در ظهور
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، مولانا به داستان داود نبی اشاره دارد که بر صاحب گاوی حکم میکند. داود به او میگوید که باید تمام اموالش را به مظلوم بدهد وگرنه عذاب سختی در انتظارش است. صاحب گاو به خاطر ظلمهایش به خود آسیب میزند و در پی ملامت دیگران، به حال خود مینالد. مولانا به ظلم جهل و نادانی اشاره میکند و میگوید که ظالم واقعی کسی است که از نفس خود غافل است. در نهایت، مردم به داود مراجعه میکنند و از او درخواست شفاعت و انصاف دارند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
