

مثنوی معنوی
بخش ۱۲۷ - مثلها زدن قوم نوح باستهزا در زمان کشتی ساختن
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۲۷ - مثلها زدن قوم نوح باستهزا در زمان کشتی ساختن
نوح اندر بادیه کشتی بساخت
صد مثلگو از پی تسخیر بتاخت
در بیابانی که چاه آب نیست
میکند کشتی چه نادان و ابلهیست
آن یکی میگفت ای کشتی بتاز
و آن یکی میگفت پرش هم بساز
او همیگفت این به فرمان خداست
این بچربکها نخواهد گشت کاست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، قوم نوح در حین ساخت کشتی به سخره گرفتن او میپردازند و به تمسخر او میگویند که چنین کاری در بیابانی که آب نیست، بیمعنا است. برخی از آنها به نوح توصیه میکنند که کشتیاش را سریعتر بسازد، در حالی که نوح با ایمان به فرمان خداوند بر کار خود پافشاری میکند و اعلام میکند که این کشتی به زودی به کار خواهد آمد. جو حاکم در شعر نشاندهنده disbelief و کنایهزنی قوم در مقابل باورهای نوح است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
