

مثنوی معنوی
بخش ۵۵ - دویدن گاو در خانهٔ آن دعا کننده بالحاح قال النبی صلی الله علیه وسلم ان الله یحب الملحین فی الدعا زیرا عین خواست از حق تعالی و الحاح خواهنده را به است از آنچ میخواهد آن را ازو
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۵۵ - دویدن گاو در خانهٔ آن دعا کننده بالحاح قال النبی صلی الله علیه وسلم ان الله یحب الملحین فی الدعا زیرا عین خواست از حق تعالی و الحاح خواهنده را به است از آنچ میخواهد آن را ازو
تا که روزی ناگهان در چاشتگاه
این دعا میکرد با زاری و آه
ناگهان در خانهاش گاوی دوید
شاخ زد بشکست دربند و کلید
گاو گستاخ اندر آن خانه بجست
مرد در جست و قوائمهاش بست
پس گلوی گاو ببرید آن زمان
بی توقف بی تامل بی امان
چون سرش ببرید شد سوی قصاب
تا اهابش بر کند در دم شتاب
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شخصیتی در این شعر به دعا و خواستهاش از خدا با الحاح و اشتیاق مشغول است. در میانهٔ دعا، ناگهان گاوی به خانهاش میدود و طغیانی به وجود میآورد. این مرد در تلاش است تا از گاو محافظت کند، اما در نهایت تصمیم میگیرد گلوی گاو را ببرد. این عمل ناگهانی و بدون تفکر، به سمتی میرسد که گاو به دست قصاب سپرده میشود. شعر بر قدرت دعای خالص و ضرورت آن در لحظات بحرانی تأکید میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
