هفت دفتر
در حال ورق زدن دفتر...
هفت دفتر
در حال ورق زدن دفتر...
مثنوی معنوی
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱۷ - تمثیل روشهای مختلف و همتهای گوناگون به اختلاف تحری متحریان در وقت نماز قبله را در وقت تاریکی و تحری غواصان در قعر بحر
هم‌چو قومی که تحری می‌کنند
بر خیال قبله سویی می‌تنند
چونک کعبه رو نماید صبحگاه
کشف گردد که کی گم کردست راه
یا چو غواصان به زیر قعر آب
هر کسی چیزی همی‌چیند شتاب
بر امید گوهر و در ثمین
توبره پر می‌کنند از آن و این
چون بر آیند از تگ دریای ژرف
کشف گردد صاحب در شگرف
وآن دگر که برد مروارید خرد
وآن دگر که سنگ‌ریزه و شبه برد
هکذی یبلوهم بالساهره
فتنة ذات افتضاح قاهره
هم‌چنین هر قوم چون پروانگان
گرد شمعی پرزنان اندر جهان
خویشتن بر آتشی برمی‌زنند
گرد شمع خود طوافی می‌کنند
بر امید آتش موسی بخت
کز لهیبش سبزتر گردد درخت
فضل آن آتش شنیده هر رمه
هر شرر را آن گمان برده همه
چون برآید صبحدم نور خلود
وا نماید هر یکی چه شمع بود
هر کرا پر سوخت زان شمع ظفر
بدهدش آن شمع خوش هشتاد پر
جوق پروانهٔ دو دیده دوخته
مانده زیر شمع بد پر سوخته
می‌تپد اندر پشیمانی و سوز
می‌کند آه از هوای چشم‌دوز
شمع او گوید که چون من سوختم
کی ترا برهانم از سوز و ستم
شمع او گریان که من سرسوخته
چون کنم مر غیر را افروخته
پس از شعر
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ روشهای مختلف انسانها در جستجوی حقیقت و امید به یافتن جواهرات معنوی است. مثالی از متحریان که در تاریکی به سمت قبله میگردند و غواصانی که در عمق دریا به دنبال جواهرات میروند، آورده شده است. وقتی صبحگاه میرسد، حقیقت نمایان میشود و نشان میدهد که هر شخص چه چیزی را یافته است؛ برخی مرواریدهای ارزشمند و برخی فقط سنگ ریزه. هم‌چنین، مردم همچون پروانهها دور شمعی میچرخند و بر آتش آن میسوزند در حالی که امید دارند از نور آن بهرهمند شوند. در نهایت، زمانی که صبح حقیقت میرسد، هر کس متوجه میشود که چه دستاوردی داشته و کس که به شمع نزدیکتر بوده، بیشتر رنج میبرد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.