

مثنوی معنوی
بخش ۲۸ - در بیان قول رسول علیهالسلام لا رهبانیة فیالاسلام
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۲۸ - در بیان قول رسول علیهالسلام لا رهبانیة فیالاسلام
بَرمَکن پر را و دل برکن ازو
زانک شرط این جهاد آمد عدو
چون عدو نبود جهاد آمد محال
شهوتت نبود نباشد امتثال
صبر نبود چون نباشد میل تو
خصم چون نبود چه حاجت حیل تو
هین مکن خود را خصی رهبان مشو
زانک عفت هست شهوت را گرو
بیهوا نهی از هوا ممکن نبود
غازیی بر مردگان نتوان نمود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این شعر به تبیین دیدگاه مولانا در مورد مفهوم جهاد و رهبانیسم در اسلام میپردازد. او بیان میکند که در دین اسلام نیازی به رهبانیت نیست و جهاد به معنای واقعی تنها در مواجهه با دشمنان و مشکلات معنا دارد. مولانا تأکید میکند که برای دستیابی به صبر و عفت، انسان باید با شهوتها و تمایلات خود مبارزه کند و این مبارزه نیازمند انگیزه و میل درونی است. او به کسانی که خود را از دنیا جدا میکنند و به زندگی رهبانی میپردازند، هشدار میدهد که این مسیری برای دستیابی به فضیلت و عفت نیست. در نهایت، او بیان میکند که بدون زحمت و تحمل رنج، رسیدن به پاداشها ممکن نخواهد بود و نتیجه نهایی از سعی و سختکوشی حاصل میشود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
