

مثنوی معنوی
بخش ۲۹ - در بیان آنک ثواب عمل عاشق از حق هم حق است
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۲۹ - در بیان آنک ثواب عمل عاشق از حق هم حق است
عاشقان را شادمانی و غم اوست
دستمزد و اجرت خدمت هم اوست
غیر معشوق ار تماشایی بود
عشق نبود هرزه سودایی بود
عشق آن شعلهست کو چون بر فروخت
هرچه جز معشوق باقی جمله سوخت
تیغ لا در قتل غیر حق براند
در نگر زان پس که بعد لا چه ماند
ماند الا الله باقی جمله رفت
شاد باش ای عشق شرکتسوز زفت
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به توصیف عشق و ثواب عمل عاشقانه میپردازد و بر این نکته تأکید دارد که عشق واقعی تنها به معشوق وابسته است و هرگونه تعلق خاطر به غیر معشوق، دور از حقیقت است. در مسیر عشق، هرچه غیر از معشوق باشد، سوختنی است و در نهایت تنها خداوند باقی میماند. مولانا با اشاره به تجربیات انسانی و تفکرات عمیق درباره حیات و حقیقت، تأکید میکند که تنها از طریق عشق به معشوق میتوان به حقیقت و شکر خداوند رسید. همچنین، او به این نکته میپردازد که انسانی که از جان بیخبر باشد، هرگز به حقیقت و زیبایی واقعی دست نخواهد یافت و زندگی او به مانند ظلمت است. در نهایت، شعر دعوت به شکرگزاری و پرهیز از غفلت از حقیقت میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
