مثنوی معنوی
بخش ۹۷ - جواب گفتن خر روباه را
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۹۷ - جواب گفتن خر روباه را
گفت از ضعف توکل باشد آن
ورنه بدهد نان کسی که داد جان
هر که جوید پادشاهی و ظفر
کم نیاید لقمهٔ نان ای پسر
دام و دد جمله همه اکال رزق
نه پی کسپ‌اند نه حمال رزق
جمله را رزاق روزی می‌دهد
قسمت هر یک به پیشش می‌نهد
رزق آید پیش هر که صبر جست
رنج کوششها ز بی‌صبری تست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، مولانا به موضوع توکل و رزق الهی می‌پردازد. او می‌گوید که ضعف در توکل باعث نگرانی انسانی می‌شود، در حالی که خداوند نان و روزی را به هر موجودی که جانش را به او سپرده، می‌دهد. مولانا تأکید می‌کند که هر کسی که در پی پادشاهی و پیروزی باشد، نگران تأمین روزی نباشد زیرا رزق بر اساس صبر و تلاش به هرکس می‌رسد. او می‌افزاید رنج‌هایی که انسان متحمل می‌شود، اغلب ناشی از بی‌صبری اوست.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.