

مثنوی معنوی
بخش ۹۸ - جواب گفتن روبه خر را
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۹۸ - جواب گفتن روبه خر را
گفت روبه آن توکل نادرست
کم کسی اندر توکل ماهرست
گرد نادر گشتن از نادانی است
هر کسی را کی ره سلطانی است
چون قناعت را پیمبر گنج گفت
هر کسی را کی رسد گنج نهفت
حد خود بشناس و بر بالا مپر
تا نیفتی در نشیب شور و شر
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، مولانا به توکل نادرست اشاره میکند و میگوید که کمکسی در این امر ماهر است. او هشدار میدهد که نادانی میتواند انسان را به گمراهی بیندازد و خواستار شناخت حد و مرز خود میشود. همچنین به اهمیت قناعت و شناخت مقام واقعی میپردازد و بر این نکته تأکید میکند که انسان نباید جاهطلبی کند تا در عواقب آن دچار مشکلات نگردد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
