

مثنوی معنوی
بخش ۹۹ - جواب گفتن خر روباه را
مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۹۹ - جواب گفتن خر روباه را
گفت این معکوس میگویی بدان
شور و شر از طمع آید سوی جان
از قناعت هیچ کس بیجان نشد
از حریصی هیچ کس سلطان نشد
نان ز خوکان و سگان نبود دریغ
کسپ مردم نیست این باران و میغ
آنچنان که عاشقی بر رزق زار
هست عاشق رزق هم بر رزقخوار
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این شعر، خر به روباه پاسخ میدهد و به او میگوید که طمع و حرص تنها به دردسر و شور و شر میانجامد. قناعت و سادگی باعث حیات و آرامش میشود و هیچ کس به واسطهی حرص و طمع به مقام رفیع نرسیده است. شاعر بر این باور است که نان ناپاک برای انسان نخواهد بود و برکت واقعی در قناعت و رضایت از زندگی است. در پایان، به عشق و وابستگی عاشق به معشوق اشاره میشود، که نیاز به sustenance (رزق) نیز از این نفس عاشقانه نشأت میگیرد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
