

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۱
ساقی در ده برای دیدار صواب
زان باده که او نه خاک دیده است و نه آب
بیمار بدن نیم که بیمار دلم
شربت چه بود شراب در ده تو شراب
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از ساقی دعوت میکند تا بادهای بیاورد که خاصیت آن فراتر از آب و خاک است. او به این نکته اشاره میکند که در عین حال که جسمش بیمار نیست، دلش به دردمندی میافتد. در اینجا شراب به عنوان شربتی معنوی و روحانی معرفی میشود که میتواند دل را شفا بخشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
