

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۳۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۳۷
دلدار مرا وعده دهد نشنومش
بر مصحف اگر دست نهد نشنومش
گوید والله که نشنوی نشنومت
خواهد که به اینها بجهد نشنومش
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به این موضوع میپردازد که حتی اگر دلدار وعدهای دهد، او به آن توجه نخواهد کرد. افزون بر این، حتی اگر دلدار بخواهد به او نزدیک شود یا به او اشارهای کند، شاعر در برابر آن بیتفاوت است. در نهایت، او به این تسلیمی اشاره میکند که دلدار تلاش میکند از این بیتوجهی فرار کند، اما همچنان پژواک نخواهد داشت.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
