

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۸۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۸۱
یک چند میان خلق کردیم درنگ
ز ایشان بوفا نه بوی دیدیم نه رنگ
آن به که نهان شویم از دیدهٔ خلق
چون آب در آهن و چو آتش در سنگ
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به موانع ارتباط با مردم اشاره میکند و از بیتوجهی و سرخوردگی خود از مشاهده سکوت و بیرنگی در میان انسانها سخن میگوید. او بر این باور است که بهتر است از دید دیگران پنهان شود، همچون آب که در آهن و آتش در سنگ نهان است، زیرا در این حالت آرامش و حقیقت را میتواند تجربه کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
