

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۸۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۸۵
از عقل دلیل آید و از عشق خلیل
این آب حیات دان و آن آب سبیل
در چرخ نیابی تو نشان عاشق
در چرخ درآیی بنشانهای رحیل
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، مولانا به تمایز میان عقل و عشق اشاره میکند. او بیان میکند که عقل میتواند دلایل و استدلالها بیاورد، اما عشق منبع حیات است و حال و هوای خاصی را به انسان میبخشد. همچنین به این نکته اشاره دارد که اگر کسی در جستجوی نشانهای از عشق باشد، باید به درون خود نفوذ کند و در چرخش زندگی به دنبال نشانههایی از رحلت یا سفر روحی باشد. در اینجا عشق به عنوان یک نیروی حیاتبخش و مهم معرفی میشود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
