

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۹۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۹۲
چون آمدهای در این بیابان حاصل
چون بیخبران مباش از خود غافل
گامی میزن به قدر طاقت منشین
کاسودهٔ خفته دیر یابد منزل
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر از انسان میخواهد که در زندگی خود از غفلت دوری کند و آگاهانه قدم بردارد. او تأکید میکند که نباید به اندازهای گام برداشت که از ظرفیت و تواناییاش فراتر رود. در نهایت، پیام شعر این است که مقصد حقیقی در زندگی به تأمل و تلاش درست وابسته است و نباید به سادگی از آن غفلت کرد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
