رباعی شمارهٔ ۱۰۹۸

عشقی به کمال و دلربائی به جمال

دل پر سخن و زبان ز گفتن شده لال

زین نادره‌تر کجا بود هرگز حال

من تشنه و پیش من روان آب زلال