

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۰۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۰۱
عندی جمل من اشتیاق و فصول
لا یمکن شرحها بکتب و رسول
بل انتظر الزمان و الحال یحول
ان یجمع بیننا فتصغی و اقول
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از اشتیاق عمیق خود نسبت به معشوق سخن میگوید و تأکید میکند که این حس و حال را نمیتوان با کتب و پیامها به طور کامل توصیف کرد. او به انتظار زمان و تحول حال پیشبینی میکند تا فرصتی بیابد که با معشوق ملاقات کند و احساساتش را ابراز کند. در این بین، فضای انتظار و دلتنگی حاکم است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
